ΜΕ ΜΙΑ ΑΦΟΡΜΗ

 

Θεωρώντας γιορτές σαν και αυτή της Μητέρας και του Πατέρα «ξενόφερτες» και περισσότερο ωραίες ευκαιρίες για να αυξήσουν τις πωλήσεις τους τα ανθοπωλεία, αναρωτιόμουν αν έκανα καλά που φέτος για πρώτη φορά αποφάσισα να τιμήσω κάπως διαφορετικά τις μαμάδες (και μπαμπάδες) που βοήθησα φέρνοντας τα παιδιά τους στο κόσμο!

Μια μέρα πριν τη φετινή γιορτή της Μητέρας, στις 12 Μαΐου, το ιατρείο της Μητροπολίτου Ιωσήφ στη Θεσσαλονίκη, μετατράπηκε σε παιδότοπο και χώρο γιορτής αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες – νέες, παλιές και μερικές που θα γεννούσαν σε λίγο καιρό και σύντομα θα γίνονταν και αυτές καινούργιες μάνες.

Γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους είχαν το κοινό της μητρότητας – με συνδετικό κρίκο τα παιδιά, τις εμπειρίες τους, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους, τις μνήμες της δικιάς τους μοναδικής στιγμής που τους έδωσα να κρατήσουν το μωρό τους εκείνη τη πρώτη φορά.

Πίνακας σε καμβά – μία σύνθεση ζωντάνιας, χαμόγελου, αγάπης. 

Με κάποιο μαγικό τρόπο αν και σαν γυναικολόγος έχω φέρει στο κόσμο χιλιάδες παιδιά – λατρεύω αυτή τη μοναδική, εξαίσια στιγμή που το κλάμα του νεογέννητου είναι η αρχή μιας ζωής. Και η αόρατη κλωστή που σε κρατάει κοντά στη θύμηση γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής σου.

Συνειδητοποιώ ότι με το πέρασμα του χρόνου, έχω χιλιάδες παιδιά – και για μερικές από τις μαμάδες τους είμαι μέλος της οικογενείας τους – και όχι απλά ο γυναικολόγος τους.

Καμιά φορά χρειάζεται μια αφορμή για να θυμηθούμε ότι τα πράγματα είναι απλά. Το «δέσιμο», η εμπιστοσύνη, ο αλληλοσεβασμός, η εκτίμηση – τόσα συναισθήματα που μου δίνουν πλουσιοπάροχα όλες αυτές οι μανάδες που γέννησαν στα χέρια μου. Φέτος ήταν η γιορτή της Μητέρας…

Δείτε το video